Column Hondsbrutaal: Labradorisme

Wekelijks schrijvende viervoeters Pax (labrador) en Memphis (herder kruising) om de beurt een column over wat hen bezighoudt in hondenland. Deze week Pax.

Nee, ik kan mij niet heugen dat ik ooit echt bonje heb gehad met iemand. Ja.. anderen wel met mij natuurlijk. Ik ben niet gek, ik zie heus wel wanneer iemand mij niet moet. Maar om nou te zeggen dat ik daar op in ga.. Ik zie daar het nut gewoon niet van in. Eigenlijk gun ik iedereen wel een beetje die eigenschap. Het is enorm relaxed. Dit inzicht is gekomen toen ik fanatiek aanhanger werd van het Labradorisme. Waarschijnlijk is dit velen van jullie nog een onbekende term, maar ik hoop daar via deze blog verandering in te brengen.

Allereerst even de definitie van Labradorisme. ‘Stroming waarbij liefde en een positieve kijk op het leven centraal staan. Aanhangers van het Labradorisme zijn vaak (bewust) blind voor negatieve prikkels van de omgeving. Zij hebben een uitermate gevoel voor conflict vermijdend gedrag en zullen waar mogelijk zoveel mogelijk mensen en dieren willen bekeren tot hun stroming. Labradorisme zie je vaak bij de Labradors’.

Nou hoor ik jou wel denken hoor. ‘Ja natuurlijk ben jij een Labradorist, Pax. Je bent immers zelf een labrador’. Hoewel dat natuurlijk klopt als een stuk beschuit met muisjes op een regenachtige dag (enorm lekker trouwens. Het is mij ooit eens gelukt om een half bord met beschuit van tafel te halen, toen mijn mensen-maten visite aan het uitzwaaien waren. Zij werden natuurlijk boos op mij bij terugkomst, maar zoals boven beschreven laat ik dat zo van mij afglijden. Negatieve prikkels zijn niet bestaande prikkels, zeggen wij binnen onze stroming. Je bent een Labradorist of je bent het niet) is het heus niet zo dat alle Labradors persé tot deze stroming behoren. Ik zie ze er wel tussen zitten hoor, afvallige soortgenoten. Maar binnen dit prachtige geheel hoor je dat te negeren en vooral te hopen dat deze hond uiteindelijk het licht ziet en ook zijn staart laat zwieren voor alles in het leven.

Jullie mensen-maten zullen wellicht moeite hebben om je volledig tot mijn geloof te bekeren, maar ik wil toch graag wat tips meegeven waarvan ik denk dat jullie ze in het leven goed kunnen toepassen.

Kwispel eens wat vaker naar een onbekende. Heb je moeite met kwispelen? Doe dan dat ene wat jullie mensen-maten doen om contact te maken. Glimlachen heet het geloof ik. Krijg je geen kwispel terug? Joh, niet erg! Kwispel harder en loop weer verder. Met een beetje geluk gaat de andere partij er over nadenken en voor ze het zelf weten staan ze ook naar andere te kwispelen. Het is een soort kruisbestuiving he, dat Labradorisme. Loop je dan vervolgens in het leven aan tegen iemand die wel heel goed negatieve prikkels in zich opneemt en deze graag met andere wilt delen: draai je om en ga aan een boom snuffelen. Of een variant op wat jullie mensen-maten dan zouden doen. Laat het hele idee los dat je alleen als winnaar uit de bus komt als je nog beter bent in negatieve prikkels overbrengen dan de andere partij. ‘Just be happy, it drives people crazy’. Het scheelt je een hoge bloeddruk, wat weer als positief effect heeft dat je minder snel dik wordt. Iets wat je trouwens ook veel ziet bij Labradoristen, maar dat heeft een andere oorzaak. Te diepe materie, ga ik nu niet op in.

Oké en als het dan echt een keer nodig is, als ze echt op je staart staan, mag je heus eens je tanden laten zien. Memphis is ook nog wel eens zo dom om mijn favoriete bekwijlde bal te willen pakken. In het verkeer zou het ook een chaos worden als er geen stopborden meer waren. Soms is het nodig, maar dat betekent niet dat je het bord an sich uit de grond moet rukken en iemand er mee voor z’n snorharen moet timmeren. Love people, LOVE!

Ohja, voor wie zich nu afvraagt of wij dan ook een speciale god hebben die wij aanbidden.. Nee. Maar er is wel een plekje in huis waar soms een hemels licht op mij schijnt en waar een geur van allerlei heerlijkheden uitkomt. Wat mij betreft het meest goddelijke op aarde, dus ik heb die plek wel tot mijn persoonlijk altaar omgedoopt.

Dus beste mensen-maten. Neem het aan van een al licht grijs wordende labrador: negeer negatieve prikkels en kwispel de wereld tegemoet. Het zal je goed doen!

Pax geeft hier zijn visie op onze maatschappij en hoe deze soms lijkt te verharden. Vanuit zijn hondenogen kan hij dit niet altijd begrijpen. Hoe kan er naast snuffelen, eten en slapen nou nog iets anders zijn waar je je druk over moet maken? Natuurlijk onmogelijk om dit voor ons mensen volledig toe te passen, maar er zit een kern van waarheid in. Negeer negativiteit en houd oog op alle positieve dingen in het leven. Dat is in ieder geval één van de lessen die ik dagelijks van mijn honden geleerd krijg.