Column Hondsbrutaal: 21 honden

Wekelijks schrijvende viervoeters Pax (labrador) en Memphis (herder kruising) om de beurt een column over wat hen bezighoudt in hondenland. Deze week Pax. 

Dus… Of ik op mijn vrije avond even een bericht wil schrijven over hoe mijn week verlopen is. ‘Leuk’ nieuw ideetje van mijn mensen maat. Ik dacht eerst: bekijk het maar. Ik zit al heel de week leuk te wezen zodat zij de complimentjes er voor kan krijgen. ‘Wat heeft hij een lieve kop he? Echt zo’n lief sulletje’. Mijn inbreng in dit geheel is daarmee wel voldaan dacht ik zo. Maar toen beloofde zij mij dat wij morgen naar de viskar zouden gaan als ik toch even mijn poten op het toetsenbord zou zetten. Het vlees is zwak, de maag is leeg en dus ga ik maar aan de slag.

Eerst even voorstellen. Mijn naam is Pax en ik ben een zwarte labrador retriever van bijna 6 jaar oud. In mijn dagelijks leven ren ik achter een bal aan, probeer zo veel mogelijk mensen te begroeten (of ze dat nou willen of niet) en zo nu en dan moet ik de brave hond uithangen als mijn mensen maat weer iets staat te doen met andere mensen maten en honden. Oh ja, voor wie écht denkt dat er een zwarte hond op een toetsenbord zit te rammen: top! Je beschikt over een grote fantasie en dat is een mooi gegeven. Voor wie snapt dat ik dit natuurlijk niet echt zelf kan: je beschikt over gezond verstand.

Terug naar mijn column. Mijn week was niet heel enerverend. Ik heb tegen wat mensen opgesprongen, omdat zij dat zo leuk vinden. Zij zeggen in ieder geval van alles tegen mij wanneer ik het doe dus het zal wel goed zijn. Verder heb ik mijn record lang-snuffelen verbroken tot groot ongenoegen van mijn mensen maat. Zo licht gevoelig kan zij zijn.. en dat terwijl zij zelf nog nooit geprobeerd heeft om eens lekker met mij mee te snuffelen. Soms zitten wij echt niet op één lijn hoor. Oh en ik kwam nog een Rottweiler tegen. Ik weet zijn naam niet, maar wij kennen elkaar van het voorbij gaan zeg maar. Wij groeten elkaar meestal vriendelijk op afstand en dan moeten wij beide naar onze mensen maat kijken en krijgen dan een snoepje. Vriendelijke jongen hoor, ik kan niet anders zeggen. ‘Zo’ zeg ik in mijn hondentaal, ‘dat wordt binnenkort weer naar school voor jou hé. De Rotti likt wat aan zijn bek en antwoord (ook in hondentaal natuurlijk, dat snap je) ‘ja helaas’. Toen ik nog een pup was hebben mijn baasjes niet zo’n ding gehad.. hoe zeg je dat ook al weer? Een Boomstam?’. Ik weet wat hij bedoelt. Ik heb dat ding wel, maar in de eerste tijd dat ik bij mijn mensen maat was, heeft zij deze een keer naar het kleinste kamertje in het huis gebracht. ‘Wat heb je aan zo’n papiertje als die hond toch niet wilt luisteren!’ kermde zij. Uit het kleine kamertje kwam wat geluid dat leek op een klein kabbelend beekje en liep daarna stampvoetend weg.  Ik was in mijn jonge jaren nog al een ‘bad boy’ laten wij maar zeggen. ‘Rot voor je gozer. Maar kom je wel doorheen, je bent een stoere jongen’. De Rotti kwispelt nog even vriendelijk en loopt samen met zijn mensen maat door.

 

Ik lig languit op mijn rug op het speelveldje waar ik elke dag kom. Terwijl ik de bal die ik in mijn bek heb af en toe laat vallen en weer oppak, denk ik nog aan mijn buurman Rotti en zijn verplichte toekomstige bezoek aan school. Wat fijn toch dat ik door alle mensen maten als zo’n lieve knul wordt gezien. Kennelijk was mijn hap gedrag naar mijn mensen maat helemaal niet zo erg, want ik heb niemand gehoord over een verplichte cursus. Gelukkig maar hoor, zonde van mijn tijd. Al die tennisballen halen zichzelf niet op.

Toen Pax net bij ons was komen wonen vertoonde hij vrij ernstige (kan ik nu zelf beoordelen) gedragsproblemen. Hij kon niet omgaan met prikkels en raakte daar zo van in de opwinding dat hij in zichzelf of, wanneer ik hem probeerde te stoppen, in mij begon te bijten. Wij hebben heel wat hondenscholen bezocht, maar nergens werd ik met dit probleem geholpen of doorgestuurd. Uiteindelijk zijn Jordy (mijn partner) en ik gaan doen waarvan wij dachten dat het zou helpen en is hij uiteindelijk die lieve knul geworden zoals boven beschreven. Afgelopen week werd de lijst met 21 risico honden gepresenteerd die, zonder stamboom, verplicht op hondencursus moeten. Pax, labrador met stamboom, valt in alle opzichten buiten deze lijst, maar had in zijn eerste levensjaren absoluut gedragsbegeleiding nodig. Vanaf de zijlijn kan ik als honden professional alleen maar hopen dat de wetgeving rondom de hoog risico honden nog aangepast gaat worden naar ‘alle honden, ongeacht ras of stamboom’ een verplichte cursus. Zo haal je ook de Pax-honden er tijdig uit. Maar, misschien nog wel belangrijker, de baasjes die tijdig hulp nodig hebben bij de juiste begeleiding van hun hond.